EK-HISTORIE

 

 

 

       


EK 1964

(Europa Cup voor Landenteams)

2e EK

Organiserend land: Spanje

Winnaar: Spanje

Onderstaande documenten zijn pdf-bestanden.


Voor de start

Vergeleken met het toernooi van 1960 was de animo duidelijk groter geworden ondanks alle tegenwerking, teleurstellingen en pech. Liefst 28 landen (waaronder Engeland) hadden zich voor het ultimatum van 15 december 1961 aangemeld en vlak erna kwam ook het ‘ja-woord’ van een ander groot voetballand: Italië.

Vond voor de EK 1960 de loting twee dagen voor de start van de WK 1958 plaats, dit maal was dit al zes maanden van tevoren: op 10 januari 1962 in Zürich. Toch maakten de meeste landen zich drukker over de WK-loting acht dagen later in Santiago.

In Zürich werd ook bepaald welk land het eindtoernooi mocht organiseren. Daar was iedereen het snel over eens, dat moest Spanje worden. In 1960 was het land ook al kandidaat, maar die kansen waren door generaal Franco vergooid. Ditmaal was er geen bezwaar en werd Spanje als gastheer aangewezen, mits kwalificatie bewerkstelligd werd. Een detail waar niet veel aandacht aan werd geschonken; mocht het mislukken moest op het allerlaatste moment nog een ander land gezocht worden.

De Sovjet-Unie was uiteraard niet erg ingenomen met het idee de titel te verdedigen in het “vijandige” Spanje, de kwestie van 1960 lag nog gevoelig. Tot een officieel protest kwam het niet, evenmin van een ander Oostblokland.

 

De Europa Cup voor clubs was al geheel ingeburgerd in de jaarlijkse speelkalender, de kwalificatie voor de Europa Cup voor Landenteams nog totaal niet. Hier en daar werd geopperd het aan de kwalificatie voor de WK te koppelen of aan andere reeds geplande wedstrijden of toernooien, maar zover kwam het niet. Tegen de stroom in was het iedereen duidelijk dat er om de vier jaar om het Europees kampioenschap gespeeld moest worden. De tijd zou de rest doen.

 

Na 1960 was het overigens gedaan met de zegetocht van Real Madrid door Europa, het zou tot 1966 moeten wachten tot het weer een keer lukte om een beker te veroveren. De Latijnse hegemonie duurde wel voort: achtereenvolgens wonnen Benfica (1961 en 1962), AC Milan (1963) en Inter Milan (1964) de belangrijkste Europese Cup. Vooral de finale van het seizoen 1961/62 Benfica – Real Madrid (5-3, na 0-2 en 2-3) in het Olympische Stadion in Amsterdam was onvergetelijk.

In de grote landen was profvoetbal geleidelijk gemeengoed, waardoor de afstand tot de kleine landen met semi-profs of amateurs nog groter werd. Ook de staatsamateurs uit de Oostbloklanden konden bij het clubvoetbal weinig potten breken, maar konden omdat zij door een Olympische kronkel als amateurs werden beschouwd wel de dienst uitnaken op de Olympische Spelen.

 

 

2008 2004 2000 1996
1992 1988 1984 1980
1976 1972 1968 1964
1960 Voorgeschiedenis    

 

Home