EK-HISTORIE

 

 

 

       


EK 1972

4e EK

Organiserend land: BelgiŽ

Winnaar: West-Duitsland

Onderstaande documenten zijn pdf-bestanden.


Totaalvoetbal en totale commercie

 

De Europese kampioenschappen werden bij de voetbalbonden geaccepteerd, maar meer ook niet. Sinds de overname door de UEFA hadden ze geen grond meer, om buitenspel te blijven staan (behalve IJsland dat het te duur vond), maar eigenlijk vonden ze dat er te weinig tijd voor was.

In juni 1969 kwamen de bonden in het Zwitserse BŁrgenstock bijeen om te beraadslagen over nieuwe veranderingen en verbeteringen. UEFA-voorzitter Gustav Wiederkehr deed opnieuw een poging de EK-kwalificatie aan die van de WK te koppelen, maar dat idee ging (gelukkig) snel de prullenbak in. De EK was daarmee definitief een zelfstandig toernooi!

Tegelijk stond al vast dat bij in het toernooi in 1972 hetzelfde systeem gehandhaafd bleef:kwalificatie in groepen, kwartfinale en eindronde met vier landen. Ook kon de organisator van het mini-eindtoernooi pas aangewezen worden, als de landen voor de kwartfinale bekend waren.

Vijf landen waren aanvankelijk geÔnteresseerd in de organisatie, maar JoegoslaviŽ (kandidaat WK 1982) en West-Duitsland (WK 1974 en Bundesliga-schandaal) trokken zich terug. Uiteindelijk stelden Engeland, BelgiŽ en (weer) ItaliŽ zich kandidaat.

In januari 1972 vond de loting voor de kwartfinales plaats in Hotel Atlantis in ZŁrich. Daar werd beslist dat Engeland de eerste keus was. Mocht dat land in de kwartfinale worden uitgeschakeld, dan kwam de organisatie terecht bij de winnaar ItaliŽ Ė BelgiŽ. Het zou in dat geval voor ItaliŽ de tweede achtereenvolgende keer worden en daar was na de slechte ervaringen met scheidsrechters en toeschouwers uiteraard veel kritiek op. Met BelgiŽ als mogelijk gastland hield niemand rekening, in het algemeen werd alleen gespeculeerd over de vraag ďEngeland of ItaliŽ?Ē

 

Voor de start

In het Europese voetbal had een revolutie plaatsgevonden en die revolutie heette: Ajax. Het Nederlandse voetbalteam rondom voetbalgod Johan Cruijff verwees oude voetbalburchten als Madrid, Milaan, Glasgow en Lissabon naar het tweede plan. Onder het begrip Ďtotaalvoetbalí predikten zij het aanvallende voetbal, en volgden het goede voorbeeld op het WK in Mexico. Spelers moesten zowel kunnen aanvallen als verdedigen en hadden daarmee veel succes. Ajax won de Europa Cup 1 in de jaren 1971, 1972 en 1973, nadat Feyenoord in 1970 al Ajax was voorgegaan. Het was een welkom geschenk voor de ware voetballiefhebber, en het tijdperk van enkele grote individualisten was gekomen. Spelers als Johan Cruijff, George Best en GŁnter Netzer stonden voor een nieuw type voetballer, maar ook vrijgevochten superstars met lange haren, die een andere psychologische benadering vereisten.

 

Nog een ander aspect had zich in de voetbalwereld geworteld: commercie en dus geld. De belangstelling nam enorm toe. Dat de voetbalsport lucratief kon zijn, was al eerder ontdekt, vooral na de invoering van het profvoetbal. De laatste jaren waren door reclame-opbrengsten en uitzendingen via (kleuren-)televisie de inkomsten explosief gestegen en daarvan wilde iedereen meeprofiteren. De commercialisering had echter ook grote nadelen. West-Duitsland was gedompeld in een groot Bundesliga-schandaal. Winst was onlosmakelijk verbonden met geld en dus werd er ook op wedstrijden gegokt en hadden dubieuze figuren belang bij winst of verlies en kochten daarvoor spelers om. (meer)

Het had een grote invloed op de toeschouwersaantallen, die in West-Duitsland, na de gouden zestiger jaren, sterk terugliepen.  Gelukkig was daar net op tijd het totaalvoetbal, die een nieuw tijdperk inluidde. Jammer alleen dat Oranje bij het EK 1972 zou ontbreken.

 

De loting

Malta meldde zich ook weer aan, zodat het aantal deelnemende landen op het mooie getal van 32 stond. Dat was makkelijk voor de loting in 8 groepen van vier. Welke landen Ďgeplaatstí moesten worden, was wel een probleem. Het werd een mix van plaatsen en loten, maar welke acht landen moesten geplaatst worden? Aan de WK 1970 hadden 9 Europese landen deelgenomen, terwijl JoegoslaviŽ, de EK-finalist van 1968, daar nog niet bij was. Uiteindelijk werden de volgende landen geplaatst: Sovjet-Unie, ItaliŽ, West-Duitsland, BelgiŽ, Engeland, RoemeniŽ, Bulgarije en JoegoslaviŽ.

Op 20 maart 1970 was het feodale Hotel Parco dei Principi in Rome het toneel van de loting. Groep 2 was zwaar met Bulgarije, Hongarije en Frankrijk, evenals groep 7 met JoegoslaviŽ, Oost-Duitsland en Nederland. De oude rivalen Spanje en Sovjet-Unie troffen elkaar weer, net als West-Duitsland en Angstgegner AlbaniŽ.

Een noviteit: voor het eerst mochten twee wisselspelers ingezet worden!

 

2008 2004 2000 1996
1992 1988 1984 1980
1976 1972 1968 1964
1960 Voorgeschiedenis    

 

 

 

Home