EK-HISTORIE

 

 

       


EK 19

96

10e EK

Organiserend land: Engeland

Winnaar: Duitslan

Onderstaande documenten zijn pdf-bestanden.

 


Voor de start

Sinds het Heizel-drama in 1985 werden de Engelse hooligans met argusogen gevolgd. In 1986 en 1989 vonden in Engeland zelf ook tribunerampen plaats, in Bradford vielen 32?? Slachtoffers te betreuren, in het Hillsborough-stadion in Sheffield 95 doden.

Maatregelen:

In 1991 was de ban voor de Engelse clubs en fans opgeheven. Het land wilde zich rehabiliteren en stelde zich kandidaat voor het EK 1996 en WK 1998. De laatste werd aan Frankrijk gegund, zodat de Engelsen zich concentreerden op het EK. De concurrentie bestond uit Oostenrijk, Nederland, Griekenland en Portugal.

De UEFA had inmiddels besloten de eindronde uit te breiden naar zestien, mede omdat het aantal lidstaten explosief was gestegen naar 50. Daardoor vielen eigenlijk de andere kandidaten direct af en was de keuze snel gemaakt. Engeland had als enige een goede infrastructuur voor zoín groot toernooi. Na ĎHillsboroughí waren veel stadions flink gemoderniseerd en beveiligd, anderen kondigden renovaties aan.

Om problemen met de fans te voorkomen stelde de Engelse voetbalbond (FA) uitgebreide maatregelen in het vooruitzicht. Niet alleen een grote politiemacht, maar ook een attractief programma voor de bezoekers.

 

Bij de groepsindeling voor de EK 1992 op 17 januari 1992 in GŲteborg ging al het gerucht dat de organisatie naar Engeland ging. Toen tijdens het EK in Zweden hooligans uit Engeland zich ernstig misdroegen, verklaarde UEFA-voorzitter Johansson zich nog eens te moeten beraden, maar de toewijzing aan het moederland van de voetbalsport kwam niet meer in gevaar.

 

Het uiteenvallen van Sovjet-Unie, JoegoslaviŽ en Tsjecho-Slowakije had grote gevolgen voor de Europese Kampioenschappen voetbal. Overal ontstonden nieuwe staten, die hun nieuwe nationalistische gevoelens graag wilden uiten op sportief gebied en zich dus aanmeldden als lid van de UEFA. Achtereenvolgens in volgorde van opkomst:

1991: Estland

1992: ArmeniŽ, GeorgiŽ, IsraŽl, KroatiŽ, Letland, Rusland, SloveniŽ, OekraÔne, Wit-Rusland

1994: Azerbeidzjan, MacedoniŽ, MoldaviŽ, Slowakije, TsjechiŽ

1996: Andorra

Zonder uitzondering wilden ze graag deelnemen aan de EK-kwalificatie en hun clubs aan de in 1992 ingevoerde Champions League en UEFA-Cup. Niet iedereen was daar blij mee, het zorgde voor een nog vollere speelkalender.

Het gaf de UEFA veel extra werk. De bond moest nog een ander probleem verwerken. Op 15 december 1995 deed een uitspraak van het Europese Hof de voetbalwereld op zijn grondvesten schudden. Het zogenaamde Bosman-arrest dat spelers contractueel beter beschermde.

 

Het ging ten koste van de landen net onder de top. Clubs uit Nederland en TsjechiŽ zagen een leegloop van hun topspelers naar Engeland, Spanje en ItaliŽ. Ajax won in 1995 nog de Champions League, maar was daarmee voorlopig de laatste club uit een Ďkleiní land die daarin slaagde. Het verschil tussen groot en klein werd steeds groter. Deelnemers die ver kwamen in de Champions League zagen hun kas flink gevuld, terwijl het voor de overige clubs steeds moeilijker werd de drempel voor de Champions League te behalen. In 1995/96 namen slechts 24 van de 50 landskampioenen deel.

Overige winnaars waren in 1993 Olympique Marseille, in 1994 AC Milan en in 1996 Juventus.

Het WK in 1994 was vooral een Europese aangelegenheid, eigenlijk tegen de verwachtingen in, omdat Afrikaanse landen in opkomst leken en Zuid-Amerikaanse landen traditioneel buiten Europa goed presteerden. Ditmaal kwamen echter liefst zeven van de acht kwartfinalisten uit Europa. Juist BraziliŽ als enig niet-Europees land zegevierde over alle zeven.

 

Toch rommelde het behoorlijk in voetballend Europa. Omkoping of bedrog in ItaliŽ (Berlusconi), Frankrijk (voorzitter Tapin van Olympique Marseille) en Polen (Legia Warschau).

Meer veranderingen: sinds zomer 1994 drie punten per gewonnen wedstrijd en de golden goal: een verlenging werd beŽindigd zodra er werd gescoord.

De speelkalender werd herzien, er kwamen vaste speeldagen voor interlands, vaak twee in een week (weekend / woensdag). Dit gaf meer duidelijkheid voor de clubs en geen gezeur meer over het vrijgeven van spelers.

 

 

De loting

De UEFA verdeelde de 47 deelnemende landen over 8 groepen (Engeland was automatisch geplaatst), hoewel er al stemmen opgingen de dwergstaatjes eerst een voorronde te laten spelen. Drie van de 50 UEFA-landen moesten in de wachtkamer: JoegoslaviŽ en BosniŽ-Herzegovina omdat daar nog steeds een burgeroorlog woedde, terwijl Andorra tot de volgden keer moest wachten.

De favorieten werden redelijk over de acht groepen verdeeld. BelgiŽ lootte niet gunstig met Spanje en Denemarken in de groep, Nederland moest nieuwkomer TsjechiŽ en Noorwegen van zich afschudden. Door de veranderingen kon het voorkomen dat daarbij Luxemburg en Malta in ťťn groep zaten. Duitsland had naast Bulgarije en GeorgiŽ weer te maken met Wales en AlbaniŽ. In groep 4 moest ItaliŽ louter nieuwkomers bestrijden: KroatiŽ, Estland, Litouwen, OekraÔne, SloveniŽ en Liechtenstein.

Door de uitbreiding naar zestien landen was de kans groter dat de toplanden aanwezig waren. Het ging wel ten koste van de spanning in de kwalificatiegroepen, tenslotte gingen de eerste twee over in de meeste groepen.

 

2008 2004 2000 1996
1992 1988 1984 1980
1976 1972 1968 1964
1960 Voorgeschiedenis    

 

 

Home